Klatki czasów; Wisła w Krakowie
Klatki czasów to cykl prac opartych na zestawieniu archiwalnych i współczesnych fotografii przestrzeni miejskich. Prace tworzą dialog przeszłości z teraźniejszością w kontekście funkcji przestrzeni publicznej oraz zachodzących w niej relacji społecznych. Przestrzenny sposób prezentacji fotografii umożliwia dostrzeżenie zmian, jakie dokonały się w tkance miasta. Interaktywność dzieł sprawia, że w zależności od punktu patrzenia ujawnia się upływ czasu oraz towarzyszące mu transformacje architektoniczne i społeczne.
Cykl koncentruje się na obszarach nadwiślańskich jako przestrzeni poddanej intensywnym przemianom urbanistycznym – od naturalnych terenów nadrzecznych i sezonowych plaż po uregulowaną, skanalizowaną strukturę rzeki.
Kraków – miasto o wielowarstwowej historii i bogatej dokumentacji fotograficznej – staje się tu polem refleksji nad doświadczeniem człowieka funkcjonującego w przestrzeni miejskiej. Szczególnym punktem odniesienia jest dwudziestolecie międzywojenne – okres intensywnego rozwoju architektury, życia społecznego i myśli intelektualnej. To czas, w którym mieszkańcy Krakowa doświadczyli nowej jakości życia; powstały teatry, parki, plaże i inne znaczące obiekty, z których część istnieje do dziś. Upływ czasu nadał tym miejscom odmienny charakter, a niektóre z nich bezpowrotnie zniknęły z mapy miasta.
Miasto jako dynamiczna tkanka podlegająca nieustannym przemianom każdego dnia konstytuuje swój charakter na nowo. Proces ten może odwoływać się do przeszłości lub wprowadzać nowe elementy i jakości. Nieodłącznym elementem tej transformacji jest mieszkaniec – człowiek, który dostosowuje się do przestrzeni, wpływa na nią i współtworzy jej materialny kształt.
Klatki czasów to opowieść o mieście i przemianie człowieka – o kształtowaniu się kolektywnej świadomości poprzez materialne transformacje przestrzeni.
Wystawa zorganizowana przez Polskie Towarzystwo Estetyczne.